من به خال لبت ای دوست گرفتارشدم

We, 2018.02.21, 10:28 AM
Welcome Guest

Registration
Login

دو بیتی هزاره گی


asd
مه قربانِ سفید بند دستَت 

       به طویخانه موری دَریَه به دستَت  

به طوی خانه موری سر خیل زنها   

  مه قوربانِ دل آشق پرستت  

به قوربان اَزو چیشمان مَستَت  

      لبِ جوی آمدی کوزه به دستت  

لب جوی آمدی دستارَه شوشتی  

   یکگ بوسه ندادی ماره کوشتی   

مَه قربان ازو قاشِ کَمندت 
  بزن چار گول دَمو بینی بیلَندت  
بزن چارگول کِی رسم آشوقانه  
  مه قربان طومار وبازوبندت  

شیَوه شیَوه موروم دیستا پس پوشت  

  هوای دختر یاقوب مَرَه کوشت  

الا یاقوب تورَه دانیم خودایتو  

       دیل مَرَه کََنده بوردَه دوخترایت   

هواگرمه تفتِدیل مَرَه کوشت  

      هوای دوختر عادیل مرا کوشت  

کِی آشوق دردِچشمانش نبینه  

    اَمو گشتار کج وکیل مرا کوشت    

عزیم من به قربان اُ ماغت  

                   به قوربان کمر پور یراغت  

به حق شاهی مردان زینده باشی  

                 اگه رفتی زکی گیرم سراغت   

بِیَه بیلدارِکوتای تومره کوشت  

                       ناز کدونای بیجای تومره کوشت  

روزی دوراه کالا بدل موکونی          

                     بدل کدونِ کالای تو مره کوشت   

دوتا دختر از رایِ شیوه می رفت  

                    به باغستا برای میوه می رفت 

به باغستان برای میوه تر  

                   برای بچه بی خانه میرفت    

یکگ دوختر بسوی قبله میورفت  

                  انارش گمشده پالیده میورفت 

انارش گمشده یارش گیریفته 

                  ازدیست یار بد نالیده مورفت       

مه قوربان دوچشمان عقیقت  

                       سونِ ما سَیل نکو می شُم رفیقت  

سون ماسیل نکو ناجورمی شی 

                      اگه ناجور شَوی می شُم طبیبت

رسیدم بر سر کوتل خاکباد  

                 که لیلا چادرش رامی زنه باد 

بُورید از مادر لَیلا بپرسید  

                که لیلا آدمی یه یا پریزاد    

آموم روزی کی یارمه مَدگوآو داد  

                   سون شی کی تُق کَدوم نول خوره توداد

پدر کارِی آشوقی ره نالد  

                 ازشی گیله کدُوم دیسمال نَوداد   

رسیدم برسر کوتل شمشاد  

                   لاته سر شیری رَه میزنه باد  

آمومَردوم موگه یار جان پَریه  

                خودشی پری آبه شی آدمیزاد   

دوتا جوان موره ازبله شیگاد  

                 دَشان مویگ شی قنده یگ شی نُباد  

نیشانی بوگویم کسی نفامه  

              چادر یارماره مولگنه باد   

خیل کوچی عجایب رازداره

                              میانش دوختر طناز داره

بَله وُسکَت خوروپیه جیل موکونه

                           به هر کوه وکمر آوازه داره  

زمانه در حَقَم بی حد سیتم کد

                         جودا از فاطمه جان قیسمَتم کد

وگرنه او کوجا وبی وفایی  

                          اول حُسنیه ودوم قَدم کرد    

پیش قَلا زُبی خَمیازه می کرد  

                    نیزا کد غمزه بی اندازه می کرد

چو گول اِستاده در بالای چشمه

                      دیل وجان جوانان تازه می کرد 

زُبی جان چادر نیلی الو کرد                

                     روزی روشونه سَرمه مثل شَو کرد  

زحولی تادَمِ در وازه آمد  

                  اوره آشوق خیال ماه نَو کرد    

شیرن جانم به دالان بخیه میکرد  

                        به هر سوزن هزاران نخره میکرد  

خوداوندا مرا تاری می ساختی  

                   به لب می زد به سوزن نیفه میکرد

 

دوتا دوختر دَآسیه آرد میکرد   

                         زدست بی شویی فریاد میکرد  

اگه سال دیگه شویی بیافد  

                    امو موشتگ خورَه خیراد می کرد     

شیرن جانم زدَی خانه علف برد  

                      سبحان اللــه دودندانش صدف بود

بَه دیل گوفتوم یکگ بوسه بیگروم            

                     به دَورش مردومان نا خلف بود   

نمی دانم خوداکَدیاقضاکَد      

                         اَمی کاراره آغه بی صلاکد  

فاطو دوختر نوربند وکری بود  

                       اوره مسافر قُل دیگا کَد    

خودا ماوتوره پیدانموکد  

                    اگه پیدا کَدودآشنا نموکد  

اگه آشناکدود یکدل نه صددیل  

                   خودا ماوتوره جودانموکد    

پدردیل پدردیل نالد  

                  پیش آشوق گردو کیله نالد  

مَنه آشوق موشه کارای بسیا ر  

                     پدر مردوم بخیله نالد

Site menu
Login form
News calendar
«  February 2018  »
SuMoTuWeThFrSa
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728
Search
Site friends
Our poll
Rate my site
Total of answers: 83